رفقا٬میخواهماز خواب دیشبم برایتان بگویم.توصیف آن یکم برایم مشکل است.رویا های من در باره ی دنیایی است که هیچ اثری از انسان وجود ندارد.اما این رویا ها مرا یاد چیزی انداخت که دیری است فراموش کرده ایم.سالها قبل وقتی خوک کوچکی بودم مادرم وماده خوک های جوانتر٬آوازی قدیمی کهفقط سه کلمه اول آنرا بلد بودند٬زمزمه میکردند.البته من هم زمزمه میکردم ولی بعدها این تصنیف فراموش شد.اما دیشب در رویایم دوباره آنرا خواندم جالبتر آن که تمام کلمات این تصنیف را میدانستم.همه کلمات را.مطمئنم این همان تصنیفی بود که سالیان بسیار قدیم٬حیوانات میخواندند.رفقا میخواهید این تصنیف را برایتان بخوانم؟درست است که خیلی پیر شده ام وصدایم گرفته اما اگر بخوانم شاید شما خودتان بهتر اجرایش کنید.نام این تصنیف چهارپایان انگلستان است.خوک بزرگ صدایش را صاف کرد وشروع به خواندن کرد.همان طور که خودش نیز گفته بود صدایش کمی گرفته و خش وکمی تکان دهنده بود٬اما خیلی خوب اجرا کرد٬تصنیف چنین بود:چهارپایان انگلستان و ایرلند/چهارپایان هر سرزمین و منطقه ای/اخبار مسرت بخش مرا در مورد/آینده ای درخشان بشنوید/دیر یا زود لحظه ی موعود فرا خواهد رسید/انسان ظالم از صحنه روزگار محو خواهد شد/و چهارپایان بر دشت های حاصلخیز انگلستان جولان خواهند داد/حلقه های اسارت از گلوی ما برداشته خواهد شد/ما از قید افسار ها ویراق ها ی بردگی رها خواهیم شد/لجام ها ودهنه ها برای همیشه نابود خواهند شد /تازیانه های ستم هرگز بر گرد کسی فرود نخواهد آمد/ثروتی مافوق تصور خویش خواهیم داشت/گندم و جو٬علوفه/شبدرو یونجه و لوبیا/همه این ثروتها در آن روزگار زیبا/عاید خودمان خواهد شد/دشتهای زیبای انگلستان از پاکیزگی خواهند درخشید/آبهای روان٬آن زلال تر خواهند بود/نسیم های خنک تری خواهند وزید/درآن روزگاری که ما آزاد خواهیم بود/بیایید به آن روز بیندیشیم گرچه شاید/هرگزآن را د درنیابیم/شما گاو ها واسب ها٬بزها و بوقلمون ها/همه شما چهارپایتان٬به خاطر آزادی ستیز کنید/چهارپایان انگلستاتن ٬چهارپایان ایرلند/چهارپایان هر سرزمین و اقلیمی/اخبار مسرت بخش مرا درز مورد آینده ای درخشان بشنوید.خواندن این تصنیف حیوانات را به حیجان دیوانه واری آورد.

طرفدار کدوم تیمی؟؟؟؟؟؟؟

میازار موری که دانه کش است  /که جانم به قربانت ولی حالا چرا

عاقل کند کاری که باز آید به کنعان غم مخور/کلبه احزان شود روزی

ز سر سنگ عقابی به هوا  خواستن توانا بود هرکه بامش بیش

برفش بیش

در این لحظه همهمه وحشتناکی به گوش رسید.در حالی که میجر مشغول سخنرانی بود ۴موش صحرایی بزرگ از سوراخ هایشان بیرون خزیده بودند وبه سخنان او گوش میدادند٬سگها فورا متوجه حضور آنها شدند٬اما موش ها در یک چشم به هم زدن درون لانه هایشان خزیدند وجان خود را نجات دادند.میجر سم پایش را به علامت سکوت بلند کرد وگفت:دوستان من٬موضوع دیگری که همین الان باید درباره ی آن تصمیم بگیریم٬مربوط به حیوانات وحشی همانند موشها وخرگوش هاست٬آیا به نظر شما ٬آنان نیز جز دوستان ما به شمار میروند یا خیر؟بهتر است در این مورد رای گیری کنیم٬سوال من این است آیا موشها دوست به شمار می آیند یا خیر؟رای گیری فورا انجام گرفت.اکثریت حیوانات به دوست بودن آنها رای موافق دادند فقط ۴ مورد مخالف وجود داشت٬سه تا از سگ ها ویک گربه که بعد ها معلوم شد رای دو طرفه داده است.میجر پیر ادامه داد:دیگر چیزی برای گفتن ندارم.فقط دوباره تکرار میکنم٬فراموش نکنید انسان و روشهای انسانی اش همه دشمن ماست و شما وظیفه ای جز دشمنی با او ندارید.هر موجودی که روی دوپا حرکت میکند٬دشمن ماست و هر موجودی که روی چهار پا راه میرود یا بال دارد دوست ماست٬فراموش نکنید که بعد از پیروزی بر انسان٬هرگز از روش های مشابه او پیروی نکنید و عادات زشت او را پیشه خود نسازید٬هیچ حیوانی نباید در خانه زندگی کند٬هیچ حیوانی نباید در رختخواب بخوابد یا لباس بر تن کند والکل بنوشدیا سیگار بکشد٬پول را لمس کند و وارد تجارت شود.اما مهمتر از همه این که هرگز نباید حیوانی به نوع خویشستم کند٬قوی یا ضعیف٬باهوش یا نادان٬ما همه برابریم٬هیچ حیوانی نباید حیوان دیگر را بکشد٬همه حیوانات برابرند.دوستای عزیز لطفا نظرتون رو در مورد وبلاگ بگید.دوستون دارم

قبل ازدواج:

پسر:بالاخره وقتش رسید خیلی منتظر این لحظه بودم

دختر:میخوای ترکت کنم؟

-نه چرا میپرسی؟

-دوسم داری؟

-آره هر روز بیشتر از دیروز

-بهم خیانت میکنی؟

-نه اصلا

-بوسم میکنی؟

-آره هر وقت بتونم

-منو میزنی؟

-دیوونه شدی من همچین آدمیم؟

-بهت اعتماد کنم؟

-بله

-عزیزم

بعد ازدواج از پایین بخون برو بالا

دوستای آفتابی خوبم عید غدیر خم بر شما مبارک باد

 

علی ای همای رحمت توچه آیتی خدا را            که به ما سوا فکندی همه سایه خدا را

دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین           به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ار نه دوزخ           به شرار قهر سوزد همه جان ما سوارا

بروای گدای مسکین در خانه علی زن                 که نگین پادشاهی دهد از کرم گدارا

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من           چو اسیرتوست اکنون به اسیر کن مدارا

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب                که علم کند به عالم شهدای کربلارا

چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان              چو علی که میتواند که به سر برد وفارا

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت          متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

به دو چشم خون فشانم٬هله ای نسیم رحمت      که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت                 چه پیام ها سپردم٬همه سوز دل صبا را

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان             که زجان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چو نای هر دم٬ز نوای شوق او دم؟            که لسان غیب خوش تر بنوازد این نوا را

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی         به پیام آشنایی بنوازد آشنا را

ز نوای مرغ یا حق بشنو  که در دل شب                غم دل به دوست گفتن چه خوش است

                                                                                                              شهریارا

تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم



تو را به خاطر عطر نان گرم



برای برفی که آب می شود دوست می دارم



تو را برای دوست داشتن دوست می دارم



تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم



تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم



برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت



لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم



تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم



برای پشت کردن به آرزوهای محال



به خاطر نابودی توهم و خیال دوست می دارم



تو را برای دوست داشتن دوست می دارم



تو را به خاطردود لاله های وحشی



به خاطر گونه ی زرین آفتاب گردان



برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم



تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم



تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم



تو برای لبخند تلخ لحظه ها



پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم



تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم



اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های آسمان دوست می دارم



تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست می دارم



تو را برای دوست داشتن دوست می دارم



تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام ...دوست می دارم



تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام ...دوست می دارم



برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه



تو را به خاطر دوست داشتن...دوست می دارم



تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم...دوست می دارم

 ارسال ازعلی